بافندگی، تمرینی مداوم برای آهستگی، پیوستگی، صبوری و مدیریت زمان از دیدگاه نازنین عباسیون
پا به پای سرعت بالای زمانه پیش رفتن و کم نیاوردن، از شروط اصلی و لازمه دوام آوردن در دورانی است که در آن زندگی می کنیم. چه باید کرد تا بتوانیم این روندِ گاهی سرسام آور را تاب آوریم و در راستای حفظ سلامت روان خود، تعادلی درونی ایجاد کنیم؟
از این رو بافتن قالی را به عنوان یک مشغولیت، در کنار مسئولیت های شغلی و فردی گوناگونی که دارم، برگزیدم. اما چرا؟
تمرین مداوم آهستگی، پیوستگی، صبوری و مدیریت زمان، اصلی ترین دلایلی هستند که به صورت تعمدی تصمیم گرفتم قسمتی از زمان خود را به بافتن فرش اختصاص دهم. این کار را در راستای حفظ آرامش درونی و تقویت تمرکز برگزیدم. اما چرا این انتخاب برایم ضروری و حیاتی به نظر آمد؟
روانشناسی زرد در دنیای امروز به طور مداوم به بشر دیکته و تبلیغ و تلقین می کند که باید برای دستیابی به موفقیت و کامیابی فقط و فقط به دنبال کارهایی برود که نسبت به آنها شور و اشتیاق وصف ناپذیری دارد. این امر باعث شده که افراد بی شماری، که نمی توانند در مورد چیزی که به آن اشتیاق فراوان دارند تصمیم بگیرند، به شدت احساس گم گشتگی، سرخوردگی و ناامیدی کرده و گاهی تا جایی پیش بروند که جرئت دست زدن و شروع هیچ فعالیت مثمری را نداشته باشند.
واقعیت امر این است که برای دستیابی به هرگونه موفقیت و کامیابی، بشر بیش از آنکه به اشتیاق احتیاج داشته باشد، نیازمند پشتکار، پیوستگی، صبوری و انضباط در انجام کار است.
شور و شوق داشتن به تنهایی، هیجانی است گذرا که در مواجهه با موانع درونی و محیطی می تواند به سرعت تحت الشعاع قرار گرفته و کمرنگ شده و حتی گاهی کاملاً از بین برود.
با در نظر گرفتن این مسئله، ضرورت دارد که ما توانایی هایی از قبیل انضباط، حفظ استمرار، و صبر را، از هر طریقی که می توانیم، در خود پرورش دهیم و به آنها به دید سرمایه های اصلی مان در جهت رسیدن به کامیابی و موفقیت بنگریم.
بافندگی برای من چالشی است که به تمرین این توانایی ها کمک می کند. آهستگی اجتناب ناپذیری که با طبیعت بافندگی گره خورده، پیوستگی و صبوری مورد نیاز برای دستیابی به نتیجۀ نهایی، همگی ویژگی هایی هستند که با زندگی پرشتاب و نفس گیر امروزی در تضادند، در حالی که داشتن این خصوصیات از هر جهت ضروری است
به همۀ افراد، فارغ از پیشینه و طبقۀ اجتماعی شان که حتی شغلشان به بافندگی ارتباطی ندارد، توصیه می کنم زمانی را در خلوت خود به انجام چنین فعالیت هایی اختصاص دهند و در انتقال این عادات به نسل های آینده کوتاهی نکنند .
ناگفته نماند که فرش دستباف ایرانی، که افتخار ملی ماست، در آستانۀ انقراض قرار دارد و ما علاوه بر اثرات مثبتی که بافندگی روی زندگی مان می گذارد، باید برای حفظ منافع جمعی و ملی نگذاریم این صنعت و سنت دیرینه کمرنگ شده و از بین برود. باید در حفظ آن و انتقال آن به نسل های بعدی کوشا باشیم.
"نازنین عباسیون | دوازدهم اردیبهشت 1404"
