آثار من قابلیت حضور در بازارهای صادراتی را دارند و در صورت معرفی مناسب و جذب مشتری، امکان صادرات آن‌ها نیز وجود دارد. با این حال، به دلیل ارزش هنری و شیوه منحصربه‌فرد ساخت، بیشتر آثارم جنبه موزه‌ای و هنری دارند.

برای معرفی و تبلیغ آثارم، در نمایشگاه‌های مختلف شرکت کرده‌ام و همچنین به ادارات و سازمان‌های صنعتی و معدنی استان قزوین مراجعه کرده‌ام تا هنر خود را معرفی کنم. یکی از خاطره‌انگیزترین تجربه‌های من مربوط به نخستین نمایشگاهم است؛ در آن نمایشگاه، یک اثر که هنوز به‌طور کامل بافته نشده بود، مورد توجه یک گردشگر خارجی قرار گرفت و همان‌جا به فروش رسید. این اتفاق انگیزه بزرگی برای ادامه مسیر هنری‌ام بود.

امروزه دخترانم نیز در این حرفه فعالیت دارند و تحت پوشش بیمه قالیبافی هستند. خوشحالم که این هنر در خانواده ما ادامه پیدا کرده است.

مهم‌ترین ایده و نوآوری من، که آن را حاصل تجربه و خلاقیت شخصی خود می‌دانم، بافت هم‌زمان دسته کوزه با بدنه آن، رج به رج است. در این روش، دسته کوزه از ابتدا همراه با بدنه شکل می‌گیرد و به‌صورت یکپارچه بافته می‌شود؛ این ویژگی، امضای هنری و وجه تمایز آثار من به شمار می‌آید.

در تمام این سال‌ها، همسرم بزرگ‌ترین حامی من بوده و با همراهی و حمایت‌های خود نقش مهمی در ادامه فعالیت حرفه‌ای و موفقیت‌هایم داشته است.
بیشتر طرح و نقش هایشان ذهنی بوده است.

در هنر حجم‌بافی، ابتدا با استفاده از قلاب‌بافی دار مورد نظر را روی شیء مورد نظر ایجاد می‌کنیم. سپس نخ‌های چله را روی دار نصب کرده و بافت را آغاز می‌کنیم.

برای چله، بیشتر از نخ پنبه و گاهی پشم استفاده می‌کنیم، زیرا این الیاف استحکام و ایستایی بیشتری به کار می‌دهند. من استفاده از نخ ابریشم را نیز برای چله امتحان کرده‌ام، اما پس از شکستن قالب یا کوزه، به دلیل نداشتن ایستایی کافی، نتیجه مطلوبی نداشت؛ به همین دلیل استفاده از نخ پنبه را ترجیح می‌دهم.

در بافت، پود کلفت و پود نازک را معمولاً از نخ پنبه انتخاب می‌کنیم، اما در برخی قسمت‌های فرش، به‌ویژه برای ایجاد ظرافت و جلوه بیشتر، از نخ ابریشم نیز استفاده می‌کنیم.

با تکیه بر تجربه و خلاقیت، می‌توانم روی اشیای مختلف دار ایجاد کرده و آن‌ها را به آثار هنری دست‌بافت تبدیل کنم؛ حتی روی وسایلی مانند خودکار نیز امکان اجرای این نوع بافت وجود دارد.

من فاطمه کشاورز شاهباز، متولد سال ۱۳۴۶ هستم. علاقه من به هنر قالیبافی از خانه خواهرم آغاز شد. اولین بار که دار قالی را از نزدیک دیدم، شیفته این هنر شدم و از همان زمان تصمیم گرفتم این مسیر را به صورت جدی دنبال کنم.

فعالیت خود را از سال ۱۳۷۵ آغاز کردم و نخستین اثرم یک تابلوفرش سنتی بود. پس از آن به صورت تخصصی آموزش دیدم و موفق به دریافت مدرک قالیبافی شدم.

بعد از کسب تجربه، به آموزش هنرجویان نیز پرداختم و شاگردان زیادی تربیت کردم. مدارک آموزشی هنرجویان از طریق سازمان فنی و حرفه‌ای منجیل صادر می‌شد. در همین دوره، هنر حجم‌بافی را نیز فرا گرفتم.

یکی از توانایی‌های من اجرای بافت روی اشیای مختلف است. به عنوان نمونه، می‌توانم حتی روی یک خودکار دار ایجاد کرده و بافت را روی آن اجرا کنم. این توانایی نشان‌دهنده علاقه و خلاقیت من در گسترش هنر قالیبافی و اجرای آن بر روی سطوح و اشیای متفاوت است.